Μονιοῦ, Δήμητρα Ἰ.

Ἡ Δήμητρα Μονιοῦ εἶναι Διδάκτωρ Βυζαντινῆς Φιλολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν. Ἔχει ἀσχοληθεῖ μὲ τὴν βυζαντινὴ ποίηση, τὴν ἀντιρρητικὴ θεολογία καὶ τὴν ἱστοριογραφία τῆς παλαιολόγειας περιόδου, καθὼς καὶ τὴν ὕστερη βυζαντινὴ ἐκκλησιαστικὴ ρητορική. Ἔχει δημοσιεύσει κριτικὲς ἐκδόσεις καὶ ἔχει μεταφράσει στὴ νέα ἑλληνικὴ κείμενα τῆς ὕστερης βυζαντινῆς γραμματείας. Ἔργα της: Γεωργίου Σφραντζῆ, Βραχὺ Χρονικό, Ἀθήνα 2006, Μνῆμες Ἁλώσεως. Κωνσταντινούπολη 1453, δ΄ ἔκδ. Ἀθήνα 2010, Γεώργιος Μοσχάμπαρ. Ἕνας ἀνθενωτικὸς θεολόγος τῆς πρώιμης Παλαιολόγειας περιόδου. Βίος καὶ ἔργο, (Διδ. Διατριβή), Ἀθήνα 2011, Ἰωάννης ΣΤ΄ Καντακουζηνὸς – Ἰωάννης Κυπαρισσιώτης. Μία σημαντικὴ πτυχὴ τῶν ἡσυχαστικῶν ἐρίδων, Θεσσαλονίκη 2012, Οἱ Ἀσματικοὶ κανόνες στὸ Βυζάντιο. Τὸ λογοτεχνικὸ εἶδος – Ἐπιλογὴ ἀνεκδότων κειμένων, Ἀθήνα 2014 κ.ἄ.